plenus
plenus, -a, -um
przymiotnik
ple-nus · /ˈplɛ.nus/
pełny, pełen (czego — z ablativem lub dopełniaczem)
w polszczyźnie plenum, plenarny
w tekstach
Ave María plena
Sanctus Pleni
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) plenum
słownik zewnętrzny: Logeion