pono

pono, pónere, pósui, pósitum

czasownik, koniugacja III

po-no · /ˈpɔ.nɔ/

położyć, ustanowić, wyznaczyć

„Legem pone mihi” to nie prośba o nowe prawo, lecz o to, by Bóg je przede mną postawił — pokazał, wskazał drogę.

w polszczyźnie pozycja, depozyt, komponować

słownik zewnętrzny: Logeion