poto, potáre, potávi, potátum
czasownik, koniugacja I
po-to · /ˈpɔ.tɔ/
pić, wypijać
Zwykłe, codzienne słowo o piciu; stąd pótio — napój, i potátor — pijak.
w polszczyźnie potacja
Corpus tuum potávi
słownik zewnętrzny: Logeion