præcéptum

præcéptum, -i n.

rzeczownik, deklinacja II

præ-cép-tum · rz. /prɛˈtʃɛp.tum/ · pol. /prɛˈtsɛp.tum/

przykazanie, nakaz, pouczenie

Właściwie imiesłów bierny od præcípere — wziąć naprzód, nakazać; to, co nakazano.

słownik zewnętrzny: Logeion