præsens

præsens, præséntis

przymiotnik

præ-sens · /ˈprɛ.zɛns/

obecny, teraźniejszy, bieżący

Pierwotnie imiesłów czynny od præesse — być przy czymś; stąd „obecny” i „teraźniejszy” zarazem.

słownik zewnętrzny: Logeion