præsúmo
præsúmo, præsúmere, præsúmpsi, præsúmptum
czasownik, koniugacja III
præ-sú-mo · /prɛˈzu.mɔ/
ośmielać się, brać naprzód, przywłaszczać sobie
Præ i sumo — wziąć wcześniej, wziąć bez pozwolenia; stąd zarówno „zakładać z góry”, jak i „ośmielać się”.
w polszczyźnie prezumpcja
w tekstach
Percéptio Córporis tui præsúmo
słownik zewnętrzny: Logeion