præsúmo

præsúmo, præsúmere, præsúmpsi, præsúmptum

czasownik, koniugacja III

præ-sú-mo · /prɛˈzu.mɔ/

ośmielać się, brać naprzód, przywłaszczać sobie

Præ i sumo — wziąć wcześniej, wziąć bez pozwolenia; stąd zarówno „zakładać z góry”, jak i „ośmielać się”.

w polszczyźnie prezumpcja

w tekstach

Percéptio Córporis tui præsúmo

słownik zewnętrzny: Logeion