princeps

princeps, príncipis m.

rzeczownik, deklinacja III

prin-ceps · rz. /ˈprin.tʃɛps/ · pol. /ˈprin.tsɛps/

pierwszy, wódz, książę

Złożenie primus + cápio: ten, kto zajmuje pierwsze miejsce.

w polszczyźnie pryncypał, pryncypialny

słownik zewnętrzny: Logeion