princeps
prin-ceps · rz. /ˈprin.tʃɛps/ · pol. /ˈprin.tsɛps/
hasło
princeps, príncipis m. — pierwszy, wódz, książę
gramatyka
rzeczownik, deklinacja III
w polszczyźnie
pryncypał
w tekstach
Sancte Míchaël Archángele Princeps
Anno quintodécimo impérii Tibérii Cǽsaris princípibus
słownik zewnętrzny: Logeion