próprius

próprius, -a, -um

przymiotnik

pró-pri-us · /ˈprɔ.pri.us/

własny, właściwy komuś

Stąd proprium — te części Mszy, które są właściwe danemu dniu, w odróżnieniu od niezmiennego ordinarium.

w polszczyźnie apropriacja

słownik zewnętrzny: Logeion