puer

puer, púeri m.

rzeczownik, deklinacja II

pu-er · /ˈpu.ɛr/

chłopiec, dziecko, sługa

Znaczy i „chłopiec”, i „sługa” — jak greckie país. O Ablu Kanon mówi púeri tui: sługi Twego.

w tekstach

Supra quæ púeri

słownik zewnętrzny: Logeion