recípio
recípio, recípere, recépi, recéptum
czasownik, koniugacja III
re-cí-pi-o · rz. /rɛˈtʃi.pi.ɔ/ · pol. /rɛˈtsi.pi.ɔ/
przyjąć, odebrać
Złożenie re + cápio: wziąć do siebie to, co przychodzi.
w polszczyźnie recepcja, recepta
w tekstach
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) recepérunt, recepérunt
słownik zewnętrzny: Logeion