recípio

recípio, recípere, recépi, recéptum

czasownik, koniugacja III

re-cí-pi-o · rz. /rɛˈtʃi.pi.ɔ/ · pol. /rɛˈtsi.pi.ɔ/

przyjąć, odebrać

Złożenie re + cápio: wziąć do siebie to, co przychodzi.

w polszczyźnie recepcja, recepta

w tekstach

Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) recepérunt, recepérunt

słownik zewnętrzny: Logeion