refício

refício, refícere, reféci, reféctum

czasownik, koniugacja III

re-fí-ci-o · rz. /rɛˈfi.tʃi.ɔ/ · pol. /rɛˈfi.tsi.ɔ/

posilać, odnawiać, przywracać do sił

Re- i fácio — zrobić na nowo; o posiłku, który stawia na nogi zmęczonego wędrowca.

w polszczyźnie refekcja, refektarz

w tekstach

Corpus tuum refecérunt

słownik zewnętrzny: Logeion