refício
refício, refícere, reféci, reféctum
czasownik, koniugacja III
re-fí-ci-o · rz. /rɛˈfi.tʃi.ɔ/ · pol. /rɛˈfi.tsi.ɔ/
posilać, odnawiać, przywracać do sił
Re- i fácio — zrobić na nowo; o posiłku, który stawia na nogi zmęczonego wędrowca.
w polszczyźnie refekcja, refektarz
w tekstach
Corpus tuum refecérunt
słownik zewnętrzny: Logeion