salutáre
salutáre, salutáris n.
rzeczownik, deklinacja III
sa-lu-tá-re · /sa.luˈta.rɛ/
zbawienie, wybawienie
Rzeczownikowe użycie przymiotnika salutáris (zbawienny). Tym samym słowem Symeon nazywa Dziecię w Nunc dimíttis (Łk 2, 30).
w tekstach
Psalmus Iúdica me salutáre
Deus, tu convérsus salutáre
Offérimus tibi, Dómine salutáris
Quid retríbuam salutáris
słownik zewnętrzny: Logeion