scrutor

scrutor, scrutári, scrutátus sum

czasownik, koniugacja I

scru-tor · /ˈskru.tɔr/

badać, przeszukiwać, dociekać

Przeszukiwać dokładnie, aż do dna. Stąd nazwa: Scrutabor.

w polszczyźnie skrutacja, skrutator

słownik zewnętrzny: Logeion