sémita

sémita, sémitæ f.

rzeczownik, deklinacja I

sé-mi-ta · /ˈsɛ.mi.ta/

ścieżka, dróżka

Mniej niż via: wąska ścieżka, wydeptana, a nie zbudowana. Psalm prosi o wprowadzenie właśnie na nią.

w tekstach

Psalmus 118, HE sémitam

słownik zewnętrzny: Logeion