sémita
sémita, sémitæ f.
rzeczownik, deklinacja I
sé-mi-ta · /ˈsɛ.mi.ta/
ścieżka, dróżka
Mniej niż via: wąska ścieżka, wydeptana, a nie zbudowana. Psalm prosi o wprowadzenie właśnie na nią.
w tekstach
Psalmus 118, HE sémitam
słownik zewnętrzny: Logeion