séraphim

séraphim n.

rzeczownik

sé-ra-phim · /ˈsɛ.ra.fim/

serafiny

Hebrajska liczba mnoga (pojedyncza: seraf), przejęta bez odmiany; łacina traktuje ją jak rodzaj nijaki w liczbie mnogiej. Rdzeń znaczy „palić”.

słownik zewnętrzny: Logeion