spero
spero, speráre, sperávi, sperátum
czasownik, koniugacja I
spe-ro · /ˈspɛ.rɔ/
mieć nadzieję, ufać, spodziewać się
W psalmach z przyimkiem in i ablativem: speráre in Deo — złożyć nadzieję w Bogu.
w polszczyźnie desperacja
w tekstach
Psalmus Iúdica me Spera
Nobis quoque peccatóribus sperántibus
słownik zewnętrzny: Logeion