spíritus
spíritus, -us m.
rzeczownik, deklinacja IV
spí-ri-tus · /ˈspi.ri.tus/
duch, tchnienie, oddech
w polszczyźnie spirytus, spirytualny
w tekstach
Glória Patri Spirítui
Sancte Míchaël Archángele spíritus
Glória in excélsis Spíritu
Introíbo ad altáre Dei Spíritus
Psalmus Iúdica me Spirítui
Deus, tu convérsus spíritu
Deus, qui humánæ substántiæ Spíritus
In spíritu humilitátis spíritu
Lavábo inter innocéntes Spirítui
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) spíritu
Per ipsum Spíritus
Líbera nos Spíritus
Pax Dómini spíritu
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Spíritu, Spíritu
Percéptio Córporis tui Spíritus
Ite, Missa est spíritu
Benedícat vos omnípotens Deus Spíritus
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) spíritu
słownik zewnętrzny: Logeion