sponsus
sponsus, -i m.
rzeczownik, deklinacja II
spon-sus · /ˈspɔn.sus/
oblubieniec, narzeczony
Od spondére — uroczyście przyrzec; oblubieniec to ten, komu przyrzeczono.
w polszczyźnie sponsor, responsorium
w tekstach
Communicántes Sponsi
Deus, refúgium nostrum Sponso
słownik zewnętrzny: Logeion