supplex
supplex, súpplicis
przymiotnik
sup-plex · /ˈsup.plɛks/
kornie proszący, błagalny
Od sub + plicáre — zgiąć się pod; postawa ciała, nie tylko ton głosu.
w polszczyźnie suplikacje
w tekstach
Sancte Míchaël Archángele súpplices
Præfatio communis súpplici
Te ígitur súpplices
Súpplices te rogámus Súpplices
słownik zewnętrzny: Logeion