surgo

surgo, súrgere, surréxi, surréctum

czasownik, koniugacja III

sur-go · /ˈsur.gɔ/

powstać, podnieść się, wstać

Ściągnięte z sub-régere, „prowadzić w górę”. Bez przedrostka re- mówi tylko tyle, że ktoś wstał.

w polszczyźnie insurekcja

słownik zewnętrzny: Logeion