suspícor

suspícor, suspicári, suspicátus sum

czasownik, koniugacja I

su-spí-cor · /suˈspi.kɔr/

podejrzewać, obawiać się, przypuszczać

Deponens: forma bierna, znaczenie czynne. Dosłownie „patrzeć spod” (sub + spécere) — spojrzenie z ukosa, z którego rodzi się podejrzenie.

w polszczyźnie suspekt

słownik zewnętrzny: Logeion