suspíro

suspíro, suspiráre, suspirávi, suspirátum

czasownik, koniugacja I

su-spí-ro · /suˈspi.rɔ/

wzdychać

Złożenie sub + spiro: oddech idący z głębi.

w tekstach

Salve Regína suspirámus

słownik zewnętrzny: Logeion