tectum

tectum, -i n.

rzeczownik, deklinacja II

te-ctum · /ˈtɛ.ktum/

dach, dom, schronienie

Imiesłów bierny od tégere — kryć — użyty rzeczownikowo: to, co przykrywa. Częsty w łacinie jako określenie domu w ogóle.

w tekstach

Panem cæléstem tectum, tectum, tectum

Ecce Agnus Dei tectum, tectum, tectum

słownik zewnętrzny: Logeion