ténebræ

ténebræ, tenebrárum f.

rzeczownik, deklinacja I

té-ne-bræ · /ˈtɛ.nɛ.brɛ/

ciemności, mrok

Rzeczownik występuje tylko w liczbie mnogiej. Od niego wzięły nazwę Tenebrae — jutrznie Wielkiego Tygodnia.

w tekstach

Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) ténebris, ténebræ

słownik zewnętrzny: Logeion