testaméntum

testaméntum, -i n.

rzeczownik, deklinacja II

te-sta-mén-tum · /tɛ.staˈmɛn.tum/

przymierze, testament

Rzymski testament to rozporządzenie na wypadek śmierci; łacina biblijna wzięła to słowo na hebrajskie „przymierze”, i oba znaczenia brzmią w słowach konsekracji.

w polszczyźnie testament

słownik zewnętrzny: Logeion