tríbuo

tríbuo, tribúere, tríbui, tribútum

czasownik, koniugacja III

trí-bu-o · /ˈtri.bu.ɔ/

udzielać, przyznawać, przydzielać

Pierwotnie: rozdzielać między tribus, rzymskie okręgi; stąd przydzielać.

w polszczyźnie trybut, atrybut, dystrybucja

słownik zewnętrzny: Logeion