vénio

vénio, veníre, veni, ventum

czasownik, koniugacja IV

vé-ni-o · /ˈvɛ.ni.ɔ/

przychodzić, przybywać, nadchodzić

Rdzeń wielu złożeń: advénio (nadchodzić), convénio (schodzić się), invénio (znaleźć).

w polszczyźnie konwent, inwencja

w tekstach

Credo ventúrus, ventúri

Sanctus venit

Deus, tu convérsus véniat

In spíritu humilitátis Veni

Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) venit, veniéntem, venit

słownik zewnętrzny: Logeion