venter
ven-ter · /ˈvɛn.tɛr/
hasło
venter, ventris m. — łono, brzuch
W tradycyjnym polskim przekładzie „żywot”: „owoc żywota”.
gramatyka
rzeczownik, deklinacja III
w tekstach
Ave María ventris
Ángelus Dómini ventris, ventris, ventris
Salve Regína ventris
Ave María, grátia plena ventris
słownik zewnętrzny: Logeion