virtus
vir-tus · /ˈvir.tus/
hasło
virtus, virtútis f. — moc, męstwo, cnota, Moc (chór anielski)
gramatyka
rzeczownik, deklinacja III
w polszczyźnie
wirtuoz
w tekstach
Sancte Míchaël Archángele virtúte
Litániæ Sacratíssimi Cordis Iesu virtútum
Litániæ Sanctíssimi Nóminis Iesu virtútum
Præfatio communis Virtútes
Deus, refúgium nostrum virtus
Erunt signa in sole virtútes
Hæc sacra nos, Dómine virtúte
Quæcúmque scripta sunt virtúte
Éxcita, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam virtúte
słownik zewnętrzny: Logeion