viscus

viscus, vísceris n.

rzeczownik, deklinacja III

vi-scus · /ˈvi.skus/

wnętrzności, trzewia, głębia

Prawie zawsze w liczbie mnogiej, víscera. Dosłownie organy pod żebrami; przenośnie — to, co najgłębsze w człowieku.

w polszczyźnie wisceralny

słownik zewnętrzny: Logeion