Deinde disiungit manus, et disiunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum iungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.
Prefacja dobiega końca. Kapłan składa ręce przed piersią, pochyla się i tym samym głosem mówi Sanctus, a ministrant w tym czasie dzwoni dzwonkiem. Przy słowach „Benedíctus qui venit in nómine Dómini” prostuje się i żegna znakiem krzyża od czoła do piersi. Zaraz potem zaczyna się Kanon, odmawiany po cichu.
kapłan: