o wydaniu

de editione

Teksty tego wydania są przepisane litera po literze ze źródeł publicznie dostępnych — świadków tekstu, czyli ksiąg i wydań liturgii z 1962 roku — a następnie porównane z nimi słowo po słowie. W samych literach nie dopuszczamy żadnej rozbieżności; różnice drugorzędne (interpunkcja, wielkie litery) są rozstrzygane, a każde rozstrzygnięcie jest zapisane wraz z uzasadnieniem w aparacie krytycznym. Źródła, aparat krytyczny i wszystkie dane wydania są jawne w repozytorium korpusu.

Analiza każdego słowa — lemat i rozbiór gramatyczny — jest sprawdzana mechanicznie przez dwa niezależne, otwarte analizatory łaciny: Whitaker's Words i Collatinus. Przy każdym słowie panel wymienia, kto potwierdził jego rozbiór; „opracowanie” to praca własna wydania — glosy, przekłady i objaśnienia.

„Zaakceptowane” przy słowie znaczy: rozbiór zgodny z głosami analizatorów; „do przeglądu” — ta część czeka jeszcze na weryfikację. Całość pozostaje wydaniem roboczym do czasu przeglądu przez latynistę; błędy są możliwe, a uwagi mile widziane.