beátus

beátus, -a, -um

przymiotnik

be-á-tus · /bɛˈa.tus/

błogosławiony, szczęśliwy

w polszczyźnie beatyfikacja

w tekstach

Confíteor beátæ, beáto, beáto, beátam, beátum, beátum

słownik zewnętrzny: Logeion ↗