benedíco

benedíco, benedícere, benedíxi, benedíctum

czasownik, koniugacja III

be-ne-dí-co · /bɛ.nɛˈdi.kɔ/

błogosławić, dobrze mówić o

Złożenie bene (dobrze) + dícere (mówić) — błogosławić to dosłownie „dobrze mówić”.

w polszczyźnie benedyktyn, benedykcja

słownik zewnętrzny: Logeion ↗