benedíctus
benedíctus, -a, -um
przymiotnik
be-ne-dí-ctus · /bɛ.nɛˈdi.ktus/
błogosławiony
Od „bene dícere” — dobrze mówić (o kimś).
w polszczyźnie benedykcja, Benedykt
w tekstach
Ave María benedícta, benedíctus
słownik zewnętrzny: Logeion ↗
benedíctus, -a, -um
przymiotnik
be-ne-dí-ctus · /bɛ.nɛˈdi.ktus/
błogosławiony
Od „bene dícere” — dobrze mówić (o kimś).
w polszczyźnie benedykcja, Benedykt
Ave María benedícta, benedíctus
słownik zewnętrzny: Logeion ↗