confíteor

confíteor, confitéri, conféssus sum

czasownik, koniugacja II

con-fí-te-or · /kɔnˈfi.tɛ.ɔr/

wyznawać, spowiadać się, wysławiać

W łacinie kościelnej także „wysławiać”: Confitémini Dómino.

w polszczyźnie konfesjonał, konfesja

słownik zewnętrzny: Logeion ↗