fácio

fácio, fácere, feci, factum

czasownik, koniugacja III

fá-ci-o · rz. /ˈfa.tʃi.ɔ/ · pol. /ˈfa.tsi.ɔ/

czynić, robić, tworzyć, wykonywać, sprawiać, powodować

W czasach teraźniejszych stronę bierną zastępuje fio (stawać się); bierne czasy dokonane tworzy factus sum.

w polszczyźnie fakt, faktura

słownik zewnętrzny: Logeion ↗