factor
factor, factóris m.
rzeczownik, deklinacja III
fa-ctor · /ˈfa.ktɔr/
stwórca, twórca, sprawca, wykonawca
Rzeczownik od fácere (czynić) — „ten, który czyni”; w Symbolu wiary tytuł Boga jako Stwórcy.
w polszczyźnie faktor
w tekstach
Credo factórem
słownik zewnętrzny: Logeion ↗