factor

factor, factóris m.

rzeczownik, deklinacja III

fa-ctor · /ˈfa.ktɔr/

stwórca, twórca, sprawca, wykonawca

Rzeczownik od fácere (czynić) — „ten, który czyni”; w Symbolu wiary tytuł Boga jako Stwórcy.

w polszczyźnie faktor

w tekstach

Credo factórem

słownik zewnętrzny: Logeion ↗