incárno

incárno, incarnáre, incarnávi, incarnátum

czasownik, koniugacja I

in-cár-no · /inˈkar.nɔ/

wcielać, przyoblekać w ciało

Czasownik łaciny chrześcijańskiej, utworzony od caro, carnis (ciało).

w polszczyźnie inkarnacja

słownik zewnętrzny: Logeion ↗