júdico

júdico, judicáre, judicávi, judicátum

czasownik, koniugacja I

jú-di-co · /ˈju.di.kɔ/

sądzić, osądzać, wydawać wyrok, uważać, oceniać

Utworzony od júdex (sędzia), a ten od jus, juris (prawo) + dícere (mówić) — ten, kto wypowiada prawo.

w polszczyźnie judykatura

słownik zewnętrzny: Logeion ↗