loquor

loquor, loqui, locútus sum

czasownik, koniugacja III

lo-quor · rz. /ˈlɔ.kwɔr/ · pol. /ˈlɔ.kvɔr/

mówić, przemawiać, rozmawiać

Kładzie nacisk na mówienie jako czynność; dícere — na to, co zostało powiedziane.

w polszczyźnie elokwentny, kolokwium

słownik zewnętrzny: Logeion ↗