oro

oro, oráre, orávi, orátum

czasownik, koniugacja I

o-ro · /ˈɔ.rɔ/

modlić się, prosić, przemawiać

Od „oro” pochodzi wezwanie „Orémus” — módlmy się.

w polszczyźnie oracja, oratorium

słownik zewnętrzny: Logeion ↗