sepélio

sepélio, sepelíre, sepelívi, sepúltum

czasownik, koniugacja IV

se-pé-li-o · /sɛˈpɛ.li.ɔ/

grzebać, chować zmarłego, pogrzebać

Imiesłów bierny sepúltus odbiega od bezokolicznika sepelíre; od tego samego tematu sepultúra — pogrzeb.

w tekstach

Credo sepúltus

słownik zewnętrzny: Logeion ↗