sepélio
sepélio, sepelíre, sepelívi, sepúltum
czasownik, koniugacja IV
se-pé-li-o · /sɛˈpɛ.li.ɔ/
grzebać, chować zmarłego, pogrzebać
Imiesłów bierny sepúltus odbiega od bezokolicznika sepelíre; od tego samego tematu sepultúra — pogrzeb.
w tekstach
Credo sepúltus
słownik zewnętrzny: Logeion ↗