suscípio

suscípio, suscípere, suscépi, suscéptum

czasownik, koniugacja III

su-scí-pi-o · rz. /suˈʃi.pi.ɔ/ · pol. /suˈstsi.pi.ɔ/

przyjmować, podejmować

w tekstach

Glória in excélsis súscipe

słownik zewnętrzny: Logeion ↗