unigénitus

unigénitus, -a, -um

przymiotnik

u-ni-gé-ni-tus · rz. /u.niˈdʒɛ.ni.tus/ · pol. /u.niˈgɛ.ni.tus/

jednorodzony

Złożenie unus (jeden) + génitus (zrodzony) — jedyny zrodzony.

słownik zewnętrzny: Logeion ↗