unus, -a, -um
przymiotnik
u-nus · /ˈu.nus/
jeden, jedyny, pewien, jakiś
Odmienia się z zaimkową końcówką w dopełniaczu (uníus) i celowniku (uni).
w polszczyźnie unia, unifikacja, unikat
Credo unum, unum, unam, unum
słownik zewnętrzny: Logeion ↗