confíteor
con-fí-te-or · /kɔnˈfi.tɛ.ɔr/
dictionary entry
confíteor, confitéri, conféssus sum — to confess, to acknowledge, to praise
grammar
verb, 2nd conjugation
in the texts
Te Deum laudámus confitémur, confitétur
Confíteor (Ministrórum) Confíteor
Credo Confíteor
Psalmus Iúdica me Confitébor, confitébor
Confíteor (Sacerdotis) Confíteor
Quæcúmque scripta sunt confitébor
external dictionary: Logeion