cum
cum · /kum/
dictionary entry
cum — with, when (as a conjunction, with the indicative)
grammar
preposition
in the texts
Ánima Christi cum
Te Deum laudámus cum
Glória in excélsis Cum
Deus, tu convérsus cum
Offérimus tibi, Dómine cum
Lavábo inter innocéntes cum, cum
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) cum
Præfatio communis Cum
Te ígitur cum
Meménto étiam (pro defúnctis) cum
Nobis quoque peccatóribus cum, cum
Per ipsum cum
Líbera nos cum
Pax Dómini cum
Dómine Iesu Christe, qui dixísti cum
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi cum
Percéptio Córporis tui cum
Ite, Missa est cum
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) cum
Deus, refúgium nostrum cum
Éxcita, quǽsumus, Dómine cum
Sciéntes quia hora est cum
Erunt signa in sole cum, cum, cum
Quæcúmque scripta sunt cum
Cum audísset Ioánnes in vínculis Cum
Gaudéte in Dómino semper cum
Sumptis munéribus cum
external dictionary: Logeion