deus
deus, dei m.
noun, 2nd declension
de-us · /ˈdɛ.us/
God, god
Classical Latin avoided a vocative of “deus”; Church Latin simply calls “Deus”.
in English deity, deism
in the texts
Ave María Dei
Salve Regína Dei
Regína cæli Deum
Sancte Míchaël Archángele Deus
Confíteor (Ministrórum) Deo, Deum
Glória in excélsis Deo, Deus, Deus, Deus, Dei, Dei
Credo Deum, Dei, Deum, Deo, Deum, Deo
Sanctus Deus
Introíbo ad altáre Dei Dei, Deum
Psalmus Iúdica me Deus, Deus, Dei, Deum, Deus, Deus, Deo, Deus, Dei, Deum
Confíteor (Sacerdotis) Deo, Deum
Misereátur tui Deus
Misereátur Deus
Deus, tu convérsus Deus
Súscipe, sancte Pater Deus, Deo
Deus, qui humánæ substántiæ Deus, Deus
In spíritu humilitátis Deus, Deus
Lavábo inter innocéntes Deus
Oráte, fratres Deum
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) Deo
Præfatio communis Deus
Meménto (pro vivis) Deo
Communicántes Dei
Quam oblatiónem Deus
Qui prídie Deum
Súpplices te rogámus Deus
Per ipsum Deo
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Deus
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Dei, Deo, Deus
Percéptio Córporis tui Deo, Deus
Ecce Agnus Dei Dei
Ite, Missa est Deo
Benedícat vos omnípotens Deus Deus
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) Deum, Deus, Deum, Deo, Dei, Deo, Deo
external dictionary: Logeion