dignor
di-gnor · /ˈdi.ɲɔr/
dictionary entry
dignor, dignári, dignátus sum — to deign, to think worthy
A deponent verb from dignus — worthy. Dignéris means “be pleased to”.
grammar
verb, 1st conjugation
in English
deign
in the texts
Te Deum laudámus Dignáre
Aufer a nobis dignéris
Deus, qui humánæ substántiæ dignátus
Súscipe, sancta Trínitas dignéntur
Te ígitur dignéris
Quam oblatiónem dignéris
Nobis quoque peccatóribus dignéris
Dómine Iesu Christe, qui dixísti dignéris
external dictionary: Logeion